Welkom…

…op de weblog Suzette in Bolivia!
Super dat je hier rond wilt kijken en deelgenoot wilt worden van mijn belevenissen in de straten van Santa Cruz in Bolivia. Vanaf februari 2009 werk ik met jongeren die in deze straten hun ‘huis’ hebben gevonden.
Hoe en wat dit werk allemaal inhoudt en wie ik eigenlijk ben, kan je allemaal vinden op deze site.
Je kunt je emailadres invullen bij ‘Blijf op de hoogte’. Dan ontvang je bij elke nieuwe weblog een mailtje in je mailbox. Goed geregeld he?!

Gastweblog: touren in Bolivia

Lieve allemaal,

Ja, de vakantie van Suzette is nu echt begonnen. En wat woont ze in een mooi land.
De afgelopen dagen hebben we echt genoten van de omgeving. Maar laten we even bij het begin beginnen;
Zaterdagavond zijn we van Sucre in Uyuni aangekomen. Het is hier erg koud en vanwege de storm is de stroom uitgevallen, dus helaas geen warme douche, maar wel een mooi hotel gevonden. De volgende dag zou de tour beginnen maar vanwege het weer werd dit een dag uitgesteld.

De tour
Afgelopen maandag was dan de dag van de tour. De auto werd nog even gecontroleerd en daar gingen we dan. Met z´n zessen stapten we in de jeep, met ons reisden ook twee Brazilianen mee. Deze dag was het echt prachtig weer, de zon liet zich goed zien. Je kunt je bijna niet voorstellen dat er de vorige dag een flinke storm was.
We reisden met een jeep en stopten af en toe om te genieten van de omgeving en foto´s te maken. We stopten bij een zoutvlakte, deze vlakte is 120.000 km2.
Vervolgens reden we door naar het fish-island. Dit eiland staat vol met grote cactussen, hier hebben we dan ook veel mooie foto´s mogen maken en daarna stond er een lekkere lunch op ons te wachten.
Tijdens deze tour hebben we echt heel veel gezien. Het is bijzonder dat dit land veel verschillende landschappen heeft. Zo kom je in een zoutvlakte en even later rijd je tussen de bergen. De tweede dag hebben we ook veel dieren gezien: flamingo´s & lama´s. Vooral het meer vol met flamingo´s was erg mooi om te zien. We konden ook erg dichtbij komen.
En dan is al weer de laatste dag van de tour aangebroken. Deze dag bestaat voor een groot deel uit het terugrijden naar Uyuni. Voordat we in Uyuni zijn eerst nog even tijd voor een groot avontuur. Vooral voor Suzette en Suzanne!! De twee bikkels van de groep!!
We kwamen langs de hot springs, waar we eerst hebben ontbeten. Ja, ontbeten want we gingen al om 6.00 uur weg!
Na het onbijt gingen Suzanne & Suzette zwemmen. Terwijl het buiten echt heel koud was, was het water wel heerlijk!!! Aangezien er toch ook mensen klaar moeten staan om handdoeken en kleren aan te geven hebben Lieske en ik ons maar opgeofferd!!! :)

Op naar La Paz
In Uyuni aangekomen bleek dat de stroom nog is uitgevallen. Wij maakten ons klaar om met de bus mee te gaan naar La Paz. Na 10 uur rijden zitten we daar nu. Het hotel ligt in het centrum. En ons uitzicht is geweldig. Vooral ´s avonds branden alle lichtjes om ons heen in de bergen. We hebben net heerlijk ontbeten en doen het vandaag lekker rustig aan.
Jullie zien het al, we beleven te veel om er een klein verhaaltje van te maken, maar dit is nog niet alles!!! Toch sluit ik hier bij af!!!!

Liefs van Janine, maar ook van Suzanne, Suzette & Lieske natuurlijk!!!!!!!

Ola Holland

Ola Holland,

Het is echt superkoud hier en ik zit te bibberen achter de laptop. Maar het is erg gezellig en Suzette heeft mij gevraagd om een verslag te schrijven over de gebeurtenissen van afgelopen dagen in Bolivia.

Zondag 11 juli om 5 uur ’s middags ben ik samen met Lieske en Janine met oranje kleren aan vertrokken naar Bolivia. Via Rome en Argentinië kwamen we na een reis van 24,5 uur aan in Santa Cruz. In Rome konden we via de laptop van een Fransman de 1e helft van de wedstrijd Ned-Spanje zien. Iedereen om ons heen was voor Spanje! De hele reis hebben we onze oranje kleren aangehouden, totdat we aankwamen in Argentinië, waar we op grote schermen zagen staan dat Spanje kampioen is geworden. Jammer hoor!
We mistten bijna onze vlucht naar Santa Cruz, omdat we bij de verkeerde incheckbalie zaten, maar gelukkig attendeerden een paar Argentijnse studenten (die Engels konden) ons hierop. Uiteindelijk stonden we in de goede rij en toen kwamen we nog een Belg tegen.

Maandag om half 12 Boliviaanse tijd (half 6 ‘s avonds, Nederlandse tijd) kwamen we eindelijk aan in Santa Cruz. Suzette stond al uitbundig te zwaaien. Ze ziet er goed uit en het is super leuk om haar weer te zien en te spreken.

Straatkinderen en El Camino
Meteen de volgende morgen zijn we met een Amerikaans team van een kerk uit Georgia, de straat op geweest om straatkinderen te zoeken.
We kwamen een aantal kinderen tegen. Ze waren high en lagen onder dunne dekens tegen een muur aan. Ze zien er toegetakeld uit. Ze hebben allemaal littekens en wonden. Ze snijden zichzelf in de armen en hebben diepe sneden en groeven. Echt verschrikkelijk om te zien.

Dinsdagavond gingen we met Suzette naar El Camino (het jongenshuis). Deze jongens zien er gezond en gelukkig uit, vergeleken met de straatkinderen die we eerder die dag hadden gezien.
De jongens hebben ons een Spaans lied geleerd: “Te doy Gloria”. We hebben dit lied ingezongen op mijn mobiel en dit lied is nu mijn nieuwe beltoon.

Vertrek naar het Zuiden
Je zou denken dat het warm is als je naar het Zuiden trekt, maar in Bolivia is dit niet zo. Hoe zuidelijker je gaat, hoe kouder het wordt. Vanmiddag rond 5 uur vertrekken we met een bus naar le Sucre. Het is een reis van 13 uur. Ik ga nu snel mijn backpack inpakken!

Groetjes Suzanne

Viva Holanda!

Met trots loop ik door het centrum van Santa Cruz, mijn oranjeshirt aan, een megavlag als rok en vlaggetjes op mn wangen. Ja, vandaag mag iedereen even naar me kijken. “Ik kom uit Nederland ja, en wij hebben Brazilië en Uruguay verslagen!”. Een pijnlijke realiteit voor de Zuid Amerikanen, omdat Uruguay hun laatste ‘hoop’ was. De mensen kijken lachend en zeggen ‘Viva Holanda!’. We zijn zelfs op de lokale televisiezenders te zien, de camera’s volgden ons nauwkeurig tijdens de wedstrijd tegen Uruguay.

Ik had nooit verwacht dat ik hier een Nederlandse vlag op de kop zou tikken. De kruispunten hingen altijd vol met vlaggen van Brazilië, Argentinië en Uruguay, maar nu zijn er zowaar ook vlaggen van Nederland, Spanje en Duitsland te zien. Ook kom ik een groepje Duitsers tegen, ze kunnen het niet laten om ‘Alemania’ (Duitsland) te zeggen. 1 van de meisjes ken ik en ze feliciteren me met de overwinning op Uruguay, maar meteen zeggen ze erbij dat Duitsland met 4-0 Argentinië heeft verslagen, met andere woorden ‘dat we op moeten passen’. Bij mezelf denk ik ‘dat zullen we nog wel zien…’

De oranje vuvuzela (ik had sinds een week nog nooit van dat woord gehoord!) doet het goed bij de jongens in het jongenshuis. Mijn familie had er 1 meegezonden met Roger en Isha. Als ze een wedstrijd kunnen zien, gaat ie mee en is het een lawaai van jewelste. De jongens beginnen nu te accepteren dat ook Nederland meetelt, alhoewel het wel pijnlijk voor ze is dat hun favoriet Brazilië eruit ligt. Als we aankomende zondag winnen, ga we met z’n allen kip eten…!