Pittige tijden

Het is een poosje stil geweest aan deze kant van de oceaan… Er gebeurt veel: met mij persoonlijk, met het project, de jongens en de meiden in de opvanghuizen. We bidden voor Licht in de duisternis en dat komt er, steeds meer. Want duisternis is er, en satan kent de zwakke plekken van de (ex)straatjongens en -meiden. De twee jongste meiden in het meidenhuis (9 en 11 jaar) zijn uit school gehaald omdat ze seksuele relaties bleken te hebben met verschillende jongens. Ze mogen het komende jaar niet meer naar school en ze moeten intensief begeleid worden om van hun ‘verslaving’ af te komen. Het zit zo in hun leven ingebed, dat ze er geen idee van hebben dat ze op de verkeerde weg zitten. Als werkers doen we er alles aan om hen te helpen. Onder begeleiding naar de wc, onder begeleiding douchen. Op dezelfde kamer slapen en hen wakker maken als ze woelen ’s nachts… Maar ook bidden en vasten, bevrijding, et cetera.

Bij de jongens is er een drugsprobleem boven tafel gekomen. Ook ‘onze’ Raul is erin betrokken. Ik heb er twee weken geleden met hem over kunnen praten. Hij gaf toen voor het eerst toe dat hij daarmee worstelde. Wat was ik blij dat hij de waarheid vertelde! Vandaag is het een heftige dag geweest in het jongenshuis. Twee jongens die betrokken waren in drugshandel en gebruik, hebben besloten om het opvanghuis te verlaten. En misschien dat er nog meer gaan vertrekken.

Gebed is hard nodig!!! Dat de jongens en meiden werkelijk een toewijding zullen maken aan de enige echte Koning: Jezus Christus! Hij is degene die ze nodig hebben; Hij is het die hen werkelijk vrij kan maken.

Wat mijzelf betreft: ik ga door een lastige fase. Ik kan er nog niet goed de vinger op leggen, maar ik merk dat er veel onzekerheid en minderwaardigheid naar boven komt. Het feit dat ik nog niet super goed Spaans spreek, drukt me vaak neer. Verder moet ik echt m’n plekje en rol in het project vinden. Ook speelt heimwee soms parten. Ik zou het erg fijn vinden als u / jullie daarvoor willen bidden.
Het positieve van deze pittige tijd is dat het me in de armen van God drijft. Hij spreekt, bemoedigt en beurt me op. Hij is m’n allerbeste vriend! Hij leert me om alles aan Hem te geven en Hem te vertrouwen.

Rest mij nog te zeggen dat ik het geweldig bemoedigend vind om zoveel reacties te ontvangen. Dat doet me erg goed en is een enorme steun in de rug!

4 reacties op “Pittige tijden”

  1. Hey meis,

    Als ik dit lees moet ik weer aan ons telefoongesprek van laatst denken,… Het vuur zit écht in je hoor!! en je weet dat je het uit kan stralen!! Ik zelf kan vaak terug pakken naar dat moment en haal er kracht uit, ik hoop dat deze herinnering dat ook bij jou doet..
    Wij bidden voor je en denken aan je…liefs Erik Irene en de kids

  2. Lieve Suzette,

    Wat bijzonder, dat wat je allemaal meemaakt en alle nieuwe situaties. Maar wat schokkend over de levens van de kinderen en de belangrijke keuzes die ze moeten maken. Gods Wijsheid hierin, en hoop dat je je plek in het team en project snel zult vinden.

    Gods aanwezigheid en Liefde toegewenst,
    Lieve groetjes uit Roemenië,
    xXx Lenie

  3. Hej lieve Suzetje,

    Je bent nog steeds een kanjer en ik hou van je! Maak je niet al te druk om het Spaans, het belangerijkste deel van communicatie is non-verbaal en het feit dat jij er bent en betrokken wilt zijn bij hun leven is al een getuigenis op zich. En niet te vergeten Jezus in jou… onderschat Hem niet!
    Ik bid dat je vervult zult zijn met de Geest, iedere dag opnieuw en zult merken dat als jij zwak bent, Gods Kracht ten volle door je heen kan werken! :)
    Wat God begint, zal Hij ook volbrengen.
    Hele fijne middag/ avond nog en veel liefs vanuit Den Helder!

    Knuffel, Lieske

    Ps. Onze skype ligt eruit, geloof ik. K kan t weekend wel proberen, maar weet niet zeker of t gaat lukken.

  4. Hey lieverd!!

    Ik mis je meid!! Maar je moet zeker niet terug komen Ha ha ha.. Je zit daar op de goede plek.

    Ik bid voor je en hou van jou!!

    dikke knuffel, van Liesbeth

Plaats een reactie