Maar, hoe gaat het nu met jou?!

Hihi… dit was 1 van de reacties die ik kreeg van een vriendin: ‘Gaaf om al je berichten te lezen en met je mee te leven, maar ik lees nooit hoe het met jou gaat!??’ Die vraag zette me even stil en vandaar dat ik in deze weblog graag iets over mezelf wil schrijven. Ja, hoe gaat het eigenlijk met mij…?

Gisteren zei iemand tussen neus en lippen door: God haalt Suzette uit haar ‘comfortzone’. Deze opmerking zette me aan het denken en ik kwam tot de conclusie dat dat inderdaad zo is. Op alle mogelijke fronten word ik uit mijn vertrouwde, veilige wereldje gehaald. God plaatst me onder mensen die alleen maar Spaans spreken. Hij plaatst me in een zendingsorganisatie waar de dingen niet altijd even professioneel aangepakt worden. Hij laat me werken in een huis vol met (oneerbiedig gezegd) verknipte meiden en jongens. En in dit alles ben ik alleenstaand en verlang ik er regelmatig naar om een partner te hebben.

Om eerlijk te zijn ben ik best wel moe. Het vergt veel van me, dit werk. Het is geen baan van 8 tot 5, het is mijn leven. Vanuit Nederland, vanuit mijn achtergrond en vanuit mijn karakter ben ik gewend om plannen te maken, om ‘van nut’ te zijn, om ‘doelgericht’ bezig te zijn, en vooral om ‘veel te bereiken’. Maar, God is me aan het stilzetten en zegt ‘Mijn wegen zijn hoger dan jouw wegen’. Het maken van christelijke plannen betekent niet automatisch dat het ook Gods plannen zijn. Wat is mijn motivatie? Om zelf in de spotlights te staan? Of gaat het om Jezus en mijn intimiteit met Hem? (joh. 15) Als ik heel eerlijk ben, draaien veel dingen meer om mezelf dan om Jezus. Gisteren kwam er een zendingswerker uit Chili naar me toe en zei dat hij 1 woord voor me had en dat was ‘Stop’. Het raakte me en het drijft me terug in Gods handen.

Naast de moeheid is er ook het genieten. Ik geniet er echt van om de jongens en meiden in de opvanghuizen beter te leren kennen. Ik houd gewoon van ze, stuk voor stuk. Allemaal zijn ze zo verwond door de dingen die ze hebben meegemaakt en ze snakken naar liefde, aanvaarding en acceptatie. Het is echt een voorrecht om hun levens betrokken te mogen zijn.

Afsluitend wil ik nog kort iets vertellen over Roger. Het gaat goed met hem! Hij is inmiddels uit het ziekenhuis en zit nu bijna een maand in een rehabilitatiecentrum voor ex-drugsverslaafden. Binnen het project wordt gesproken van een wonder. Hij was werkelijk 1 van de hardcore straatjongeren, en woonde 9 jaar op straat. Hij was 1 van de eerste jongens in het jongenshuis, maar hield het niet vol en ging weer de straat op. Maar, hij is nu vastbesloten om iets van zijn leven te maken. Blijf voor hem bidden alsjeblieft!

Roger, Sergio en ik

Roger, Sergio en ik

6 reacties op “Maar, hoe gaat het nu met jou?!”

  1. Hoi Suzette,

    “Stop”… het lijkt me lastig om hier naar te luisteren. Wat mooi en wat moeilijk dat God je uit alle omstandigheden heeft gehaald waaraan je in je leven gewend bent geraakt. Wat prachtig dat Hij jou op het oog heeft om op deze manier in Zijn dienst te staan. Hij heeft nooit gezegd dat het gemakkelijk zal zijn, maar Hij belooft wel Zijn trouw en Zijn liefde voor wie in Hem gelooft.
    Ik bid voor je om vol te houden, om steeds opnieuw te kunnen horen wat Hij tot je zeggen wilt. Veel zegen in je werk!

    Groetjes,
    Marjanne

  2. Lieve Suzetje,

    Wauw! Ik wil even zeggen: ik hou van je!
    En je weet wat je te doen staat…:-D

    Liefs, Lieske

  3. Lieve lieve Suzette,
    Ik wil gewoon even zeggen dat ik je mis en veel van je hou!! Je bent een super meid! En je doet geweldig werk. Weet dat God heel dichtbij je is en je helpt als je iets niet weet vraag het Hem.
    Knuffel van Heidy

  4. Hey Suzette!

    Bedankt voor je echtheid!
    Je bent een parel in Gods hand en je schittert!
    Dat velen je licht mogen zien stralen! ;)

    Psalm 37:4-6 is voor jou,

    Zet ‘m op lieverd,

    Liefs en blessings,

    Marieke Tijdeman ;)

  5. Hoi Suzette,

    En Amen op Marieke, daar moest ik ook even aan denken.
    In de NBG staat uitgeschreven (vanaf vers 3):

    “Vertrouw op de HERE en doe het goede,
    woon in het land en betracht getrouwheid;
    Verlustig u in de HERE;
    dan zal Hij u geven de wensen van uw hart.
    Wentel uw weg op de HERE en vertrouw op Hem,
    en Hij zal het maken;
    Hij zal uw gerechtigheid doen opgaan als het licht,
    en uw recht als de middag.”

    Voordat ik in 2004 weg ging heb ik hier de volgende uitlegging van gehoord, die mij nog altijd is bijgebleven:

    Met name het 5de vers: “Wentel u weg op de Here”, Deze tekst geeft aan dat er iets zwaar in zit (anders zou je het kunnen oppakken); of tewel je moet er moeite voor doen om je op Gods weg te richten.

    Ik wens je daarom ook veel sterkte om Zijn weg te gaan en lees dan ook dit: “Dan zal Hij u geven de wensen van uw hart.”
    Luister naar je hart, wat Gods Geest in je hart geeft.

    Ik Prijs de Heer om jouw dat jij er bent voor de straat kinderen van Bolivia. En wanneer de strijd zwaar is, weet dan dat je rust kunt vinden bij de Heer

    groeten, Frans

  6. Hoi Suzette!!

    ik had net een berichtje geschreven, maar die is opeens verdwenen.. misschien dat je hem nog ergens tegen komt, ik drukte op de verkeerde enter knop op mijn muis.

    Gaaf om te lezen hoe jij het daar allemaal beleeft!!

    ik vind het ook gaaf om te horen hoe jij het beleeft en het juist goed als je verteld dat het even niet goed met je gaat maar ook als het wel goed met je gaat.

    Je mag lekker jezelf zijn.

    Ik heb ook een tekst nu boven mijn spiegel hangen : Ik Liesbeth mag vandaag helemaal mezelf zijn.

    dat helpt mij om helemaal mezelf te zijn… en dan zijn we het leukst. Want als dingen niet meer uit ons hart komen , waar doen we het dan eigenlijk voor. dan zijn we niet meer onszelf en dan zien mensen ook niet meer wie wij zijn. Dan kun je inderdaad beter even stoppen en je hart onderzoeken…. en dan later weer verder gaan wanneer je je hart weer hebt gevonden.

    misschien moet je gewoon even wat leuke dingen gaan doen :) (idee)
    Verzin iets wat je leuk vind en heb er vooral veel plezier in!! Misschien helpt dat.

    dikke knuffel van Liesbeth

    Hoe het met mij is: ik werk nu al weer 5 weken bij het kinderdagverblijf in de buitenschoolse opvang. Het is echt super gaaf.. en ja ik ga ook door mijn ups en downs heen,… maar zie echt de hand van God in mijn leven dat hij mij nu op deze plek heeft geplaatst met 6 kinderen waar ik dagelijks (4 dagen in de week voor mag zorgen) Een jongetje van 4 jaar die mij vaker ziet dan zijn moeder. een ander jongetje met heftige problematieken en andere kinderen die ik af en toe een dikke knuffel mag geven en door mag geven wat God mij heeft geleerd op de Katapult; te zeggen dat ik van ze hou en trots op ze ben. Daarnaast staat mijn gitaar ook niet stil, en zing ik geregeld een liedje voor mijn eigen kinderen van 4-12 jaar en de peuters 3 en 4 jarigen. daarnaast sta ik vanaf september weer een ochtendje op de baby groep; geweldig!

    Ik denk aan je!! Dikke knuffel ! Je bent een hele grote schat!

Plaats een reactie