Tarija: langzaam, maar zeker…

De mensen in Tarija staan bekend als langzaam, sloom en altijd te laat komend. Toen mijn vriendin Lidia iemand daarmee confronteerde, gaf hij het volgende antwoord: ‘Langzaam, maar zeker’. Naast het zekere zag ik nog iets moois: vriendelijkheid en een glimlach. Ik heb erg genoten van mijn korte vakantie. In vergelijking met Santa Cruz is Tarija een rustige, schone, geordende stad. Echt even ademhalen dus. Na de bruiloft hebben Lidia en ik verschillende uitstapjes gemaakt. Natuurlijk hoorde daar de klimtocht naar Coimata bij, een wandeling van ongeveer een uur, over rotsen en water, om uiteindelijk bij 2 mooie watervallen uit te komen. Ik wilde dapper zijn en dook het water in, om er met een schreeuw weer uit te komen, want het was ijs- en ijskoud!

Watervallen in Coimata

Watervallen in Coimata

Arturo, Roberto en ik

Arturo, Roberto en ik

Verder mocht ik kadootjes meenemen voor 1 jongen en 2 meiden in de opvanghuizen. Dit drietal komt oorspronkelijk uit Tarija en een christelijke organisatie heeft hen naar Santa Cruz gebracht, wegens gebrek aan opvang in Tarija. ‘Toevallig’ kwamen we in contact met 1 van de leidinggevenden daar, waarop we op de dag van vertrek wat extra bagage mee mochten sjouwen… Maar Lidia, Virginia en Roberto (middelste jongen op de onderste foto) waren er erg blij mee!

1 reactie op “Tarija: langzaam, maar zeker…”

  1. Zo hé, dat klinkt avontuurlijk! Lekker genieten van de natuur en cultuur!! :)

    Gaaf dat je er zo van genoten hebt! Cheers & zegen!

Plaats een reactie