Suzette in Bolivia

Mauricio, een jongen van 14, besloot afgelopen dinsdag met ons mee te gaan de straat af, naar de eerste opvang (Toborochi). We haalden hem onder een brug vandaag, waar we hem wel vaker waren tegen gekomen (zie onderstaande foto van de brug en de foto met mijn Braziliaanse collega, onder de brug genomen). Vorig jaar heeft hij 2 maanden in het jongenshuis gewoond maar is toen weer de straat op gegaan. Vanaf het moment dat hij met ons mee kwam, heb ik aan een stuk door gebeden. Wetende dat hij verslaafd is aan lijm, verschillende bijproducten van cocaine en alcohol, maakt dat je zo’n jongen toch wel even anders bekijkt dan een gemiddelde jongen van 14 jaar… Ontzettend dun en vies namen we hem mee naar een zwembad en een sauna, om eens even flink te stomen.

De eerste dag in Toborochi heeft hij aan 1 stuk door gegeten, zo uitgehongerd was hij. De tweede dag bleek dat zijn maag dat niet helemaal aan kon en hij heeft een stuk of 5 keer overgegeven. Toen ik 1 nacht in Toborochi verbleef, maakte hij ons wakker omdat hij nachtmerries had over vampieren. Hij durfde niet te gaan slapen, deed alle ramen van zijn kamer dicht (en het was al zo warm!) en wilde dat ik in dezelfde kamer sliep. Pure geestelijke strijd. Satan haat het dat we hem uit de duisternis en de dood hebben weggehaald. Hij kon niet in slaap komen, waarop ik hem mijn iPod gaf met rustgevende christelijke muziek. Na 1 minuut sliep hij!

De volgende ochtend (zie foto) legde ik hem uit over geestelijke strijd en dat het enige dat satan wil is hem vernietigen (joh.10:10), maar dat Jezus is gekomen om hem leven in overvloed te geven! We hebben veel met hem gebeden en bidden nog steeds voor hem, omdat de strijd nog lang niet over is.
Vandaag is hij naar het jongenshuis gebracht. Het aparte is dat Mauricio bevriend is met Angel, het broertje van Raul. Raul kende hem dan ook. Rauls reactie was treffend: hij was boos en verdrietig en wilde in eerste instantie niks van Mauricio weten. Ik denk dat hij gedacht heeft: Waarom Mauricio wel en Angel niet?! Het enige dat ik tegen Raul kon zeggen was dat als God een jongen als Mauricio in de kraag kan grijpen, dat Hij dat ook kan met Angel. Met tranen in zijn ogen knikte hij.
Mauricio heeft op het moment dat je dit leest absoluut last van afkickverschijnselen. Wil je alsjeblieft voor hem bidden? Voor een sterke wil en vastberadenheid om niet weer de straat op te gaan? En dat de Heilige Geest iedere lege plek in hem opvult?

Weet je, hoewel de afgelopen dagen vermoeiend en zwaar waren, ervaar ik het als zo’n voorrecht om een jongen als Mauricio te leren kennen en voor hem op de bres te staan! Het raakt me diep om te zien hoe God ingrijpt in zijn leven. Tegelijkertijd zet het me stil bij de heftige geestelijke strijd die er woedt om de zielen van mensen. Laten we wakker worden en deze wereld met Gods ogen gaan bekijken!

Tags: De straatjongeren // 6 reacties »