Nooit gedacht dat ik een zoon van 14 zou hebben…
Tjonge, wat is het bijzonder om een jongen als Mauricio onder je hoede te hebben. Verslaafd aan allerlei drugs, haalden we hem onder een brug vandaan en hij woont nu sinds 2 weken in El Camino. In alles merk je dat hij een straatjongen is geweest, zijn manier van praten, manier van doen, zijn ongeduld, etc. Maar, het is geweldig om hem te zien veranderen. Hij is super vrolijk, altijd in voor een grapje en verlangt naar omhelzingen en knuffels. Toen ik vorige week zaterdagavond naast hem zat in de kerk, kreeg ik de drang om tegen hem te zeggen dat ik van hem hield. Toen ik het zei, keek hij me aan en begon te lachen! Hij dacht dat het een grap was.
Een dag daarna zei ik het weer tegen hem en toen zei hij: ‘meen je dit serieus? En, waarom vind je me zo leuk dan?’ Sindsdien noemt hij me ‘mammie’. Eerst voelde ik me een beetje onwennig toen hij dat zei, maar ik begin er inmiddels wat aan gewend te raken… Het is echt een ‘pasgeboren baby’ die heel veel aandacht nodig heeft, anders zou hij zo tussen onze handen door kunnen glippen. Hij is inmiddels al behoorlijk aangekomen, en we hebben hem ook verwelkomd in onze discipelschapsgroep, waar nu 7 jongens deel van uitmaken. Stapje voor stapje wordt er terrein veroverd en ik vind het werkelijk heerlijk en een enorm voorrecht om hier deel van uit te maken. Blijf alstublieft voor Mauricio bidden; hij heeft uw gebed hard nodig.
Toen Mauricio net een paar dagen in El Camino was, werd er een uitje georganiseerd naar Los Espejillos. Dit zijn prachtige watervallen, maar daar moet je wel 4 uur voor lopen! Zoals u begrijpt kwamen wij met Mauricio een uur later aan dan de rest van de groep… Op deze foto kijkt hij nog blij…
Wauwwww… zucht.
Bijzonder zeg!!! “Mammie”… das een eretitel!! Iedereen heeft maar 1 persoon op de hele wereld waar ie dat tegen zegt!!! Dat wil wel wat zeggen dacht ik.
Tof suzetje!!! Keep going!!!
Wat geweldig dat God je voor dit werk inzet!