Suzette in Bolivia

Met trots loop ik door het centrum van Santa Cruz, mijn oranjeshirt aan, een megavlag als rok en vlaggetjes op mn wangen. Ja, vandaag mag iedereen even naar me kijken. “Ik kom uit Nederland ja, en wij hebben Brazilië en Uruguay verslagen!”. Een pijnlijke realiteit voor de Zuid Amerikanen, omdat Uruguay hun laatste ‘hoop’ was. De mensen kijken lachend en zeggen ‘Viva Holanda!’. We zijn zelfs op de lokale televisiezenders te zien, de camera’s volgden ons nauwkeurig tijdens de wedstrijd tegen Uruguay.

Ik had nooit verwacht dat ik hier een Nederlandse vlag op de kop zou tikken. De kruispunten hingen altijd vol met vlaggen van Brazilië, Argentinië en Uruguay, maar nu zijn er zowaar ook vlaggen van Nederland, Spanje en Duitsland te zien. Ook kom ik een groepje Duitsers tegen, ze kunnen het niet laten om ‘Alemania’ (Duitsland) te zeggen. 1 van de meisjes ken ik en ze feliciteren me met de overwinning op Uruguay, maar meteen zeggen ze erbij dat Duitsland met 4-0 Argentinië heeft verslagen, met andere woorden ‘dat we op moeten passen’. Bij mezelf denk ik ‘dat zullen we nog wel zien…’

De oranje vuvuzela (ik had sinds een week nog nooit van dat woord gehoord!) doet het goed bij de jongens in het jongenshuis. Mijn familie had er 1 meegezonden met Roger en Isha. Als ze een wedstrijd kunnen zien, gaat ie mee en is het een lawaai van jewelste. De jongens beginnen nu te accepteren dat ook Nederland meetelt, alhoewel het wel pijnlijk voor ze is dat hun favoriet Brazilië eruit ligt. Als we aankomende zondag winnen, ga we met z’n allen kip eten…!

Tags: Jongenshuis El Camino, Suzette's leventje // 3 reacties »