Suzette in Bolivia » De straatjongeren

EO uitzendingen met Suzette

Bob — Fri, 30 Apr 2010 09:24:59 +0000

In het vorige weblog bericht hebben jullie kunnen lezen over Suzette’s ervaringen met de tv-ploeg van de EO voor het programma Nederland Helpt. Nu is het tijd om de uitzendingen te bekijken!

De uitzendingen zijn te zien op Nederland 2 op de volgende dagen:
6 mei, 17.08 uur (herhaling op 7 mei, 13.55 uur en 9 mei, 8.25 uur);
13 mei, 17.08 uur (herhaling op 14 mei, 13.55 uur, 15 mei, 10 uur en 16 mei, 8.23 uur);
20 mei, 17.08 uur (herhaling 23 mei, 8.48 uur);
27 mei, 17.08 uur (herhaling 29 mei, 10 uur en 30 mei, 8.25 uur).
In de eerste aflevering zal vooral Iris, de Nederlandse collega van Suzette, in beeld zijn, in de uitzendingen daarna zal Suzette meer te zien zijn.
Meer informatie en het dagboek van Carla van Weelie (Nederland helpt) tijdens haar verblijf in Bolivia zijn te vinden op de website van Nederland Helpt

Veel plezier met het kijken!

Groeten vanuit het TFT

Zeer indrukwekkende tijd achter de rug

Bob — Mon, 05 Apr 2010 20:43:15 +0000

De EO heeft hier zeker zijn (of moet ik haar zeggen) sporen achter gelaten. We hebben 10 drukke en intensieve dagen gehad, met veel straatwerk, diepte-interviews met Darlin, Lupe en Raul, een zoektocht naar Angel, indrukwekkende momenten met 13-jarige Daniel en heel veel meer! Ik wil jullie echt danken voor de gebeden, want de TV opnamen voor Nederland Helpt zijn super geslaagd!!! We hebben echt de nood onder straatjongeren in Santa Cruz kunnen laten zien. Dat zorgde soms wel voor emotionele en moeilijke momenten. God heeft opnieuw mijn hart geraakt voor de straatjongeren.
Iets moois dat er gebeurd is dat God de dingen ten goede keert! Zo waren we op een avond getuige van een auto-ongeluk waar een straatjongen in betrokken was. Iris (de Nederlandse dokter die hier ook werkt) heeft zich over hem ontfermd en we brachten hem voor een nacht naar de eerste opvang, Toborochi. De volgende dag gaf hij aan dat hij wilde blijven, en hij is nu bijna klaar om naar het jongenshuis te gaan! De wereld is ook weer klein, want hij blijkt ook nog eens een goede vriend van onze Raul te zijn. Ze kennen elkaar van de straat, en nu kan Raul hem helpen om zijn draai te vinden in het jongenshuis!
Verder heb ik superveel respect gekregen voor cameramensen, regisseurs en presentatrices! Alleen al te bedenken dat er voor een programma van 11 minuten, 1 complete dag gefilmd moet worden! Het was echt een super ervaring en ik dank God dat ik dit mee mocht maken. In mei 2010 worden de 4 afleveringen uitgezonden!

‘Hoog’ bezoek….!

Bob — Thu, 18 Mar 2010 06:12:28 +0000

Volgende week komt EO Metterdaad op bezoek in Santa Cruz! Ze gaan een aantal afleveringen maken voor het programma Nederland Helpt, waarin vooral het straatwerk centraal zal staan. Ik vind het wel een beetje spannend, omdat ik ook voor de camera ga…! Verder is het lastig om een ‘plan’ te maken, omdat je het nooit weet met straatjongeren. Afspraken met hen maken is niet altijd even makkelijk…
Maar, ik geloof dat God grote dingen van plan is en ik wil jullie vragen om te bidden voor bescherming! Satan vindt het niet leuk dat we dit gaan doen en zal waarschijnlijk allerlei dingen proberen om de boel in de war te schoppen… Dus, gebed is meer dan welkom!
Dankjulliewel, en ik houd jullie op de hoogte.

Gastweblog #4: verschillen

mark — Fri, 05 Feb 2010 17:43:55 +0000

Donderdag: een drukke dag vol verschillen.

’s Morgens de straat weer op om de jongens en meiden op te zoeken. We hebben er die ochtend maar 2 gevonden. Op een plaats waar ze normaal gesproken veel zitten, was de politie net 5 minuten daarvoor geweest. Een soort ‘razzia’: de politie brengt de jongens en meiden soms gedwongen naar afkickcentra (waar ze meestal binnen de kortste keren weer weg zijn) of soms naar een afgelegen plek ver buiten de stad (zodat het een paar dagen duurt voordat ze weer terug zijn).

De middag zijn we naar het reïntegratiehuis gegaan. Binnen het project is dit de laatste stap naar een zelfstandig leven. Hier wonen 4 jongens in een echt gezin. Ze leren wat een gezond gezin is en ze volgen een studie. Het is zo mooi om deze jongens te zien! Ze zijn vol leven en enthousiasme. Ze willen God dienen en met Hem leven. Het is haast onmogelijk om te bedenken dat deze jongens op straat hebben geleefd.

Daarna zijn we weer de straat op gegaan. Intussen is het al donker. We hebben een grote groep gevonden, ze zijn ’s avonds erg high. Ze snuiven veel lijm, we zien ze drugs dealen en pillen slikken. Veel meiden zijn daar als prostituee. We horen van jonge meiden die meerdere kinderen hebben. Een meisje met een kindje op haar arm stapt bij een oudere man in de auto. Er zijn meerdere jongens en meiden met erstige wonden. Wat een ellendig leven! Gelukkig is er hoop, Jezus is sterker! We hebben 2 volwassen jongens op een taxi kunnen zetten naar een opvanghuis voor wat ouderen en 1 jongetje heeft aangegeven de straat af te willen. Dinsdag zullen ze met hem gaan praten en zien of hij echt gemotiveerd is. Willen jullie bidden dat hij dan echt de straat af zal gaan?

Later zijn we nog even ergens wat lekkers gaan eten: Suzette is precies een jaar in Bolivia en dat mag zeker gevierd worden! Het is heel gaaf om te zien wat Suzette hier allemaal doet, hoe ze zich inzet en hoeveel liefde ze heeft voor de jongens en meiden!

Gastweblog #3: Ervaringen op straat

rene — Wed, 03 Feb 2010 13:07:18 +0000

We zitten in de straat-bus op zoek naar straatkinderen. Ik vind het redelijk spannend allemaal, want ik weet niet precies wat ik kan verwachten.

Mark zit voorin met zijn camera op Larry gericht. Larry is een werker die al zes jaar op straat werkt. Hij komt uit Amerika en kan dus goed Engels, wat erg handig is voor de film.
Janet zit achterin door allerlei koffers met medische artikelen te snuffelen. Zij is vandaag de medische staf omdat Iris, de Nederlandse arts, een training heeft.
Suzette zit midden in de bus te grappen met Roberto, een van de Boliviaanse werkers. Voor hen is het duidelijk niet de eerste keer op straat.
Verder zit tussen mij en Janet nog Beth, een vrouw die samen met haar man ook jaren op de straat heeft gewerkt, maar nu om persoonlijke redenen daarmee gestopt is. Zij zijn net als wij ook op bezoek in Bolivia.

We zijn nu op weg naar de 4e ring van Santa Cruz, want op de tweede ring konden we geen straatkinderen vinden.

…

Inmiddels zijn we op twee plekken gestopt en uitgestapt om te kijken of er hier straatkinderen zijn. Dat was op beide plekken niet het geval. Suzette legt uit dat door het slechte weer van gisteren het goed mogelijk is dat een groot aantal van de straatjongeren naar de tijdelijke opvang is gegaan voor een warme en droge plek. Als het slechte weer dan weer over is gaan ze gewoon weer de straat op.
Ik vind het momenteel al een stuk minder spannend elke keer dat we stoppen, ik krijg bijna het gevoel dat we ze niet gaan vinden vandaag.

…

Zojuist hebbeb we toch een groep kinderen gevonden. Janet heeft van twee jongens veel kleine wonden verzorgd. Waarschijnlijk waren ze door de politie of door andere straatkinderen in elkaar geslagen. Voor een aantal jongens en ook voor een zwanger meisje hebben we kunnen bidden. Mark heeft veel gefilmd en daarbij ook een aantal erg indrukwekkende verhalen opgenomen die de jongens vertelden en die dan vertaald werden door Larry. Beth zat op de rand vruchten uit te delen aan de jongens.
Het hele gebeuren vond ik erg indrukwekkend. Zelf wist ik niet zo goed wat ik precies kon doen, ook in verband met de taalbarriere. Daarom heb ik Janet en Mark wat geassisteerd bij de dingen die ze deden en heb ik maar foto’s gemaakt.

…

We zijn nu op weg om Ariel op te halen. Dat is een jongen die in november of december uit het jongenshuis is weggegaan om weer bij zijn moeder te gaan wonen. Suzette legt uit dat dat wel vaker gebeurt, maar dat het na een paar weken vaak tegenvalt als ze thuis niet meer dezelfde structuur hebben als in het jongenshuis. Dat was hier ook het geval, dus gaat hij vandaag weer terug naar het jongenshuis.

…

Met Ariel hebben we net gelunched en we zijn weer thuis. Het was een indrukwekkende ervaring vandaag. Donderdag gaan we weer.

René

Nooit gedacht dat ik een zoon van 14 zou hebben…

Bob — Mon, 14 Dec 2009 18:46:17 +0000

Tjonge, wat is het bijzonder om een jongen als Mauricio onder je hoede te hebben. Verslaafd aan allerlei drugs, haalden we hem onder een brug vandaan en hij woont nu sinds 2 weken in El Camino. In alles merk je dat hij een straatjongen is geweest, zijn manier van praten, manier van doen, zijn ongeduld, etc. Maar, het is geweldig om hem te zien veranderen. Hij is super vrolijk, altijd in voor een grapje en verlangt naar omhelzingen en knuffels. Toen ik vorige week zaterdagavond naast hem zat in de kerk, kreeg ik de drang om tegen hem te zeggen dat ik van hem hield. Toen ik het zei, keek hij me aan en begon te lachen! Hij dacht dat het een grap was.
Een dag daarna zei ik het weer tegen hem en toen zei hij: ‘meen je dit serieus? En, waarom vind je me zo leuk dan?’ Sindsdien noemt hij me ‘mammie’. Eerst voelde ik me een beetje onwennig toen hij dat zei, maar ik begin er inmiddels wat aan gewend te raken… Het is echt een ‘pasgeboren baby’ die heel veel aandacht nodig heeft, anders zou hij zo tussen onze handen door kunnen glippen. Hij is inmiddels al behoorlijk aangekomen, en we hebben hem ook verwelkomd in onze discipelschapsgroep, waar nu 7 jongens deel van uitmaken. Stapje voor stapje wordt er terrein veroverd en ik vind het werkelijk heerlijk en een enorm voorrecht om hier deel van uit te maken. Blijf alstublieft voor Mauricio bidden; hij heeft uw gebed hard nodig.

Toen Mauricio net een paar dagen in El Camino was, werd er een uitje georganiseerd naar Los Espejillos. Dit zijn prachtige watervallen, maar daar moet je wel 4 uur voor lopen! Zoals u begrijpt kwamen wij met Mauricio een uur later aan dan de rest van de groep… Op deze foto kijkt hij nog blij…

Hoe God een drugsverslaafde jongen van 14 op het oog heeft…

Bob — Sun, 29 Nov 2009 21:23:45 +0000

Mauricio, een jongen van 14, besloot afgelopen dinsdag met ons mee te gaan de straat af, naar de eerste opvang (Toborochi). We haalden hem onder een brug vandaag, waar we hem wel vaker waren tegen gekomen (zie onderstaande foto van de brug en de foto met mijn Braziliaanse collega, onder de brug genomen). Vorig jaar heeft hij 2 maanden in het jongenshuis gewoond maar is toen weer de straat op gegaan. Vanaf het moment dat hij met ons mee kwam, heb ik aan een stuk door gebeden. Wetende dat hij verslaafd is aan lijm, verschillende bijproducten van cocaine en alcohol, maakt dat je zo’n jongen toch wel even anders bekijkt dan een gemiddelde jongen van 14 jaar… Ontzettend dun en vies namen we hem mee naar een zwembad en een sauna, om eens even flink te stomen.

De eerste dag in Toborochi heeft hij aan 1 stuk door gegeten, zo uitgehongerd was hij. De tweede dag bleek dat zijn maag dat niet helemaal aan kon en hij heeft een stuk of 5 keer overgegeven. Toen ik 1 nacht in Toborochi verbleef, maakte hij ons wakker omdat hij nachtmerries had over vampieren. Hij durfde niet te gaan slapen, deed alle ramen van zijn kamer dicht (en het was al zo warm!) en wilde dat ik in dezelfde kamer sliep. Pure geestelijke strijd. Satan haat het dat we hem uit de duisternis en de dood hebben weggehaald. Hij kon niet in slaap komen, waarop ik hem mijn iPod gaf met rustgevende christelijke muziek. Na 1 minuut sliep hij!

De volgende ochtend (zie foto) legde ik hem uit over geestelijke strijd en dat het enige dat satan wil is hem vernietigen (joh.10:10), maar dat Jezus is gekomen om hem leven in overvloed te geven! We hebben veel met hem gebeden en bidden nog steeds voor hem, omdat de strijd nog lang niet over is.
Vandaag is hij naar het jongenshuis gebracht. Het aparte is dat Mauricio bevriend is met Angel, het broertje van Raul. Raul kende hem dan ook. Rauls reactie was treffend: hij was boos en verdrietig en wilde in eerste instantie niks van Mauricio weten. Ik denk dat hij gedacht heeft: Waarom Mauricio wel en Angel niet?! Het enige dat ik tegen Raul kon zeggen was dat als God een jongen als Mauricio in de kraag kan grijpen, dat Hij dat ook kan met Angel. Met tranen in zijn ogen knikte hij.
Mauricio heeft op het moment dat je dit leest absoluut last van afkickverschijnselen. Wil je alsjeblieft voor hem bidden? Voor een sterke wil en vastberadenheid om niet weer de straat op te gaan? En dat de Heilige Geest iedere lege plek in hem opvult?

Weet je, hoewel de afgelopen dagen vermoeiend en zwaar waren, ervaar ik het als zo’n voorrecht om een jongen als Mauricio te leren kennen en voor hem op de bres te staan! Het raakt me diep om te zien hoe God ingrijpt in zijn leven. Tegelijkertijd zet het me stil bij de heftige geestelijke strijd die er woedt om de zielen van mensen. Laten we wakker worden en deze wereld met Gods ogen gaan bekijken!

In de krant

Bob — Thu, 29 Oct 2009 21:50:19 +0000

Vandaag was het dan zover, het artikel over Operation Restoration stond in het Nederlands Dagblad! Zoals Suzette al aankondigde in haar vorige weblog wordt hierin het verhaal van Darling en Raúl verteld.

Een ingescande versie van het artikel is hier te vinden.

Hartelijke groet namens het thuisfrontteam,
Bob

Roger ontmoet op straat

Suzette — Wed, 12 Aug 2009 09:36:44 +0000

Vandaag 2 keer de straat op geweest en beide keren heb ik Roger (Tronco) ontmoet. Het was nogal pijnlijk om hem te zien: afgedankte kleren aan, zijn haren stonden alle kanten op, blote voeten en een verweerd gezicht met nieuwe wonden. De tweede keer hing er bovendien een dranklucht om hem heen. Ik proefde de schaamte bij hem toen ik met hem sprak. Hij begon zich meteen te verontschuldigen en zei dat hij ruzie had gehad met 1 van de medewerkers in de opvang en dat hij daarom weer de straat was opgegaan. Ik en hij weten echter wel beter: het is de drugs en het straatleven waar hij niet los van kan komen.
Ik wist niet hoe ik zou reageren. Ik dacht dat ik misschien heel boos op hem zou worden, maar ik kon alleen maar zeggen: ik houd van je, of je nu in een opvanghuis zit of hier op straat leeft, ik houd net zoveel van je. Klinkt heel heilig, maar dat was het enige wat uit mijn mond kwam. En het enige dat hij kon antwoorden was ‘gracias, hermana, gracias’

Op de onderstaande foto kan je hem zien staan met een lichtblauwe pet en een roodbruin t-shirt. Dit is zijn huis en dit zijn zijn ‘vrienden’. Ik laat het er echter niet bij zitten en blijf voor hem bidden, terwijl ik mezelf moed in spreek met de volgende woorden: ‘alles is mogelijk voor wie gelooft’, een citaat van Jezus zelf…

Roger op straat

Slecht nieuws…

Suzette — Wed, 15 Jul 2009 00:53:01 +0000

Zojuist belde Sergio (mijn collega) naar het rehabilitatiecentrum waar Roger verblijft, om te vragen hoe het met hem gaat. Ze vertelden ons dat hij een paar dagen geleden ontsnapt is. Ze brachten hem naar de tandarts en onderweg is hij ervandoor gegaan.

Even valt alles in duigen. En meteen rijst de vraag: wat als ik hem weer op straat tegen kom???!!! Ik denk dat ik in huilen uit zou barsten… zoveel met elkaar beleeft, zulke hoopvolle ontwikkelingen, en nu dit… Hij leek zo vastberaden!

Maar, God is sterker dan satan! Ik hoop echt dat u wilt blijven bidden voor hem; dat hij zich mag uitstrekken naar de hoopvolle toekomst die voor hem klaarligt. En dat hij niet langer zal geloven in de leugens van satan!