Suzette in Bolivia » Suzette’s leventje

Alweer verhuisd!

Bob — Mon, 27 Jun 2011 19:08:04 +0000

Na 5 maanden heb ik mijn appartement in een flat in het centrum van de stad ingeruild voor een huis met tuin aan de rand van de stad! Een ruime maand geleden kwam dit huis ineens ‘op mijn pad’. Ik hoorde ervan via vrienden van mij die ernaast wonen. Ik wilde er eerst niks mee doen, totdat ik een kijkje nam. Het is een ruim huis met een woonkamer, 3 slaapkamers en een keuken. Er is bovendien een apart woongedeelte aan de achterkant, waar een familie (bekenden van mij) gaat wonen. Er is nog een vrouw van JmeO die samen met mij gaat huren. Het is ook veel dichterbij de opvanghuizen waar ik werk, en ook een stuk goedkoper. Verder heeft het huis een tuin en een bbq-gedeelte, dus dat is niet verkeerd! Momenteel wordt het huis helemaal opgeknapt en kan ik er over een ruime week in.
Ik merkte dat het toch wel wat alleenig was in mijn appartementje in het centrum. Nu leef ik weer meer in gemeenschap met anderen, maar heb daarbij toch mijn eigen kamer en badkamer.
Totdat ik erin kan, logeer ik bij de vrienden (Iris, Nederlandse, en Joel) die ernaast wonen. Zaterdag ben ik verhuisd en kon ik rekenen op de hulp van een aantal sterke jongens, waardoor het allemaal heel snel ging…! Gelukkig paste alles precies in 1 vrachtauto, zoals jullie op de foto kunnen zien.

Clowntje spelen op ‘kinderdag’

Bob — Fri, 22 Apr 2011 10:14:10 +0000

12 april was het de nationale ‘dag van de kinderen’ en werden er verschillende activiteiten georganiseerd in het centrum van de stad. Er was mij gevraagd om clown te spelen en daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen! Op bijbelschool De Katapult heb ik clownslessen gehad en die vond ik helemaal geweldig (wat ik nooit verwacht had overigens). Ik had een ander Nederlands meisje gestrikt en samen hebben we leuk contact kunnen leggen met allemaal Boliviaanse kindjes. Sommigen waren iets minder blij en begonnen spontaan te huilen, hoe voorzichtig en lief ik ook deed! Goed, het blijft raar, zo’n wit iemand met een rode neus…

Maar eh, meteen maar van de gelegenheid gebruikmakend. Ik ben op zoek naar een clownsmaatje! Dus, mocht je nog iemand kennen die goed is in clownen en ervaring op wil doen in Bolivia, denk aan mij! ;-)

Ik durf het bijna niet te vertellen…

Suzette — Wed, 02 Mar 2011 17:07:11 +0000

het is nu toch echt waar… na meer dan 2 jaar in Bolivia… werkende met (ex)straatjongeren… die rare ziekten / trekjes / bijkomstigheden hebben… waarvan sommigen besmettelijk zijn…

weet je het al?!

Na 30 jaar heb ik mijn eerste LUIS!!! En wel meerdere… welkom in het zendelingenbestaan…haha

Een ‘normale’ activiteit in het meidenhuis is elkaar checken op luizen. Zo moest ik er afgelopen maandag ook weer eens aan geloven. Ik lag met mijn hoofd op de schoot van Angela, 1 van de meiden. En opeens komt ze met het schokkende nieuws dat ze er toch echt 1 gevonden heeft: een luis! Voor de meiden heel normaal, maar voor mij als Nederlandse natuurlijk het nieuws van de dag! Later die dag werd ik nog eens grondig gecheckt, nu door Paola, en ja hoor, ze viste er zo nog eens 4 extra uit!

Nu maar snel luizen shampoo kopen en een flink slachtveld aanrichten op mijn tere hoofdhuidje… ;-)

Eigen plekkie!

Suzette — Thu, 03 Feb 2011 02:17:01 +0000

Een eigen keuken, koelkast, wasmachine, wc, douche, kopjes, blender (!) en nog veel meer! Voor velen van jullie iets heel gewoons, maar voor mij een absolute luxe: een droom die binnen 2 weken is uitgekomen! Ik heb mijn eigen appartementje in Santa Cruz! Vannacht wordt mijn allereerste nachtje hier, wel spannend…

Maar eh, Bolivia zou Bolivia niet zijn, als ik nu niet op mijn matras aan het wachten was. Hij zou om half 8 gebracht worden, toen werd het 10 uur, en inmiddels is het bijna half 11. Ik ga de mevrouw nog maar eens bellen…

Kou is leuk!

Bob — Thu, 09 Dec 2010 22:06:01 +0000

Het is de meest gestelde vraag die ik krijg: vind je het nu niet heel erg koud in Nederland?! En het geijkte antwoord… ja, het is heel koud, maar dat wilde ik juist! In Bolivia is het namelijk erg warm het hele jaar door (een paar weekjes in de winter uitgezonderd), dus ik verlangde eigenlijk wel weer eens naar een echte winter met sneeuw en ijs! En het eerste sneeuwballen gevecht zit er al op hoor! De buurmeisjes kwamen aan de deur met de vraag of we mee wilden doen en toen konden we eigenlijk geen nee zeggen. Binnen de kortste keren was ons hele pleintje veranderd in een heus sneeuwbal-gevecht-terrein… erg leuk!
Zoals jullie lezen ben ik dus weer in Nederland, en ik moet zeggen dat ik er erg van geniet. Ik merk dat ik toch best wel erg moe ben geworden van het harde werk in Bolivia, en het is heerlijk om even te kunnen uitblazen.
Met de feestdagen ben ik hier nog steeds en het plan is om 20 januari weer terug te vliegen naar Santa Cruz!

Geen voorjaars- maar een winterschoonmaak…

Bob — Tue, 31 Aug 2010 17:34:09 +0000

Dankzij hele lieve en gulle mensen uit Nederland zijn we de afgelopen weken begonnen met het opknappen van het personeelshuis waar ik woon! Tussen het werk in de opvanghuizen door, zijn we aan het schuren, schilderen en op zoek naar nieuwe banken. En beetje bij beetje wordt het hier gezelliger en aangenamer. Zo heeft de keukentafel, die vol zat met gaten van houtwormen, een prachtige blauwe kleur gekregen, en hebben we ieder gaatje met een soort kit gedicht. Verder hebben we de bruine keukenstoelen wit geverfd. Het ziet er nu veel frisser uit!!!
Lieve gevers, hartelijk dank, en ik houd jullie op de hoogte!

Viva Holanda!

Bob — Thu, 08 Jul 2010 04:52:02 +0000

Met trots loop ik door het centrum van Santa Cruz, mijn oranjeshirt aan, een megavlag als rok en vlaggetjes op mn wangen. Ja, vandaag mag iedereen even naar me kijken. “Ik kom uit Nederland ja, en wij hebben Brazilië en Uruguay verslagen!”. Een pijnlijke realiteit voor de Zuid Amerikanen, omdat Uruguay hun laatste ‘hoop’ was. De mensen kijken lachend en zeggen ‘Viva Holanda!’. We zijn zelfs op de lokale televisiezenders te zien, de camera’s volgden ons nauwkeurig tijdens de wedstrijd tegen Uruguay.

Ik had nooit verwacht dat ik hier een Nederlandse vlag op de kop zou tikken. De kruispunten hingen altijd vol met vlaggen van Brazilië, Argentinië en Uruguay, maar nu zijn er zowaar ook vlaggen van Nederland, Spanje en Duitsland te zien. Ook kom ik een groepje Duitsers tegen, ze kunnen het niet laten om ‘Alemania’ (Duitsland) te zeggen. 1 van de meisjes ken ik en ze feliciteren me met de overwinning op Uruguay, maar meteen zeggen ze erbij dat Duitsland met 4-0 Argentinië heeft verslagen, met andere woorden ‘dat we op moeten passen’. Bij mezelf denk ik ‘dat zullen we nog wel zien…’

De oranje vuvuzela (ik had sinds een week nog nooit van dat woord gehoord!) doet het goed bij de jongens in het jongenshuis. Mijn familie had er 1 meegezonden met Roger en Isha. Als ze een wedstrijd kunnen zien, gaat ie mee en is het een lawaai van jewelste. De jongens beginnen nu te accepteren dat ook Nederland meetelt, alhoewel het wel pijnlijk voor ze is dat hun favoriet Brazilië eruit ligt. Als we aankomende zondag winnen, ga we met z’n allen kip eten…!

Voetbalgekte…

Bob — Tue, 29 Jun 2010 06:07:45 +0000

Bolivia doet niet mee met het WK, maar het voetbal leeft hier enorm! De wedstrijd tegen Slowakije was de eerste wedstrijd die ik helemaal gezien heb, en dan borrelt het wel op hoor, de nationalistische gevoelens en het fanatisme. Geïrriteerd luister ik naar Spaans commentaar, waarvan ik de helft niet versta omdat het te snel gaat, maar vooral omdat ze de Nederlandse achternamen niet kunnen uitspreken. Het is KUIT en geen KOE-IET!!!!! Je zou zo het televisiestation opbellen en vragen of ze hun huiswerk gedaan hebben… Dezelfde dag kijken we ‘s middags naar Brazilië – Chili, en na de eerste helft houd ik het voor gezien. Het gros van de Bolivianen is voor Brazilië en ik als enige Nederlandse word gepest met leuzen als ‘Nederland gaat verliezen!!!’. Gelukkig heb ik samen met Iris een plekje gevonden waar we aanstaande vrijdag de wedstrijd gaan kijken, ver weg van de kleuren geel en groen, en gezellig met andere oranje-fans.

Videoboodschap

Bob — Sun, 28 Feb 2010 14:58:13 +0000

Deze videoboodschap van Suzette is opgenomen tijdens het bezoek uit Nederland:

Even lekker in het Nederlands ouwehoeren…

Bob — Sat, 20 Feb 2010 22:58:05 +0000

Iets dat zo vanzelfsprekend is in je eigen land, wordt ineens minder vanzelfsprekend als je in een ander land bent. Zoals gewoon lekker kunnen zeggen wat je denkt zonder te hoeven vertalen in je hoofd. En natuurlijk ook het maken van dubbelzinnige (woord)grapjes, die alleen medelandgenoten begrijpen. Ik voelde me echt weer een Nederlander toen de Luigjes mij kwamen opzoeken. Ik voelde me ook even jarig, toen er een koffer met allemaal spullen speciaal voor mij werd overhandigd. En gewoon lekker kunnen bijkletsen: hoe gaat het met die en met die? En dan te horen dat er overal kinderen geboren worden… heel grappig…hihi.
Ik vond het een groot voorrecht om mijn Luigjes vrienden rond te kunnen leiden in het project waar ik werk. Ze hebben werkelijk aan alle onderdelen mogen snuffelen, en we hebben lekker veel werk kunnen verzetten mbt het maken van een nieuwe promotiefilm. Ook vond ik het erg bemoedigend dat het voor hen overduidelijk was dat ik echt op mijn plek zit hier; is toch altijd fijn om zo’n bevestiging van nuchtere Nederlanders te krijgen.
Daarnaast ook nog iets verrassends ontdekt: namelijk dat ik een kleine cultuurschok had! Ik dacht: ‘oja, zooo zijn Nederlanders… lekker direct en niet bang om een kritisch geluid te laten horen…’ iets dat ik al een jaar lang niet meer gewend was. Wel een grappige ontdekking dus.
Luigjes: bedankt voor deze aftrap. Ik heb genoten van jullie aanwezigheid en ik ben erg blij dat jullie de moeite genomen hebben om mij hier te komen opzoeken!!! Wie volgt?!…