Suzette in Bolivia

Swingende feestdagen achter de rug

Bob — Wed, 11 Jan 2012 23:28:51 +0000

Op nieuwjaarsdag werd ik wakker met zere benen en voeten! De avond daarvoor hadden we de hele avond gedanst! We hadden we met het hele project een mooie plek met zwembad afgehuurd, waar we lekker hebben gezwommen, spellen hebben gedaan, hebben gegeten en vooral gedanst! Salsa en merengue zijn hier super populair, en steeds meer jongens en meiden laten hun schroom achter zich en wagen zich op de dansvloer.
Ook met kerst hebben we er een geweldig feest van kunnen maken. Het toppunt was dat ik mee deed met een kerststukje samen met de meiden uit het meidenhuis, en mocht ik de ezel spelen! Het was vooral erg grappig, omdat ik helemaal bedekt was en daardoor hoopte incognito te blijven. Dat duurde niet erg lang, want bij mijn opkomst vroeg iedereen zich nog af: wie is de ezel? maar bij het zien van mijn witte benen (die onder de lakens uitstaken) wisten ze het meteen…

Blij met lakens en handdoeken

Bob — Thu, 05 Jan 2012 19:04:17 +0000

Suzette heeft lakensets, kussens en handdoeken voor alle jongens in het jongenshuis gekocht. Op de foto’s kun je zien dat ze hier erg blij mee zijn! Dit kon door het geld wat Wim, Henriëtte en ik meebrachten toen we deze zomer naar Bolivia gingen.

Na de reis zijn mijn zus Jenette Versloot en ik druk geweest met het maken en verkopen van zeepkettingen. Ook hebben we verschillende workshops gegeven. Tijdens een Open morgen voor vrouwen waar Henriëtte naar toe gaat werden er ook zeepkettingen en kerststukjes verkocht. Door dit alles bij elkaar konden we eind december € 350,- overmaken naar het project!

Interesse in zeepkettingen en/of workshops? Info via:
Mail: mlokhorst@hetnet.nl / jenetteversloot@zonnet.nl
Telefoon: (0342) 475352 / (033) 2470755

Marjanne Lokhorst

Daniel is lief

Bob — Wed, 28 Dec 2011 08:58:56 +0000

Alhoewel zijn ribben nog steeds zichtbaar zijn, weegt hij al 45 kilo. Elke dag moet hij tabletten slikken voor zijn tuberculose behandeling. Hij is vrolijk, kletst de boel bij elkaar en brengt leven in de brouwerij. Hij kan ook ontzettend pesten, soms tot vervelends toe. Vaak denk ik terug aan de Daniel die ik leerde kennen onder de brug. Stil, teruggetrokken, depressief, mager tot op het bot, hopeloos en zonder leven. Ik zit naast hem in de micro en kijk hem aan. Dit is een Gods wonder. De straatjongen die ik als hopeloos geval bestempelde, bruist van leven en hoop. Dit kan alleen maar Jezus zijn.

Brian hield het niet vol

Suzette — Tue, 29 Nov 2011 16:00:44 +0000

Vanaf de eerste dag dat Brian bij ons was, was hij heel open over zijn verlangen naar drugs. Hij gaf meerdere keren aan dat hij het heel zwaar vond. Op de dag dat hij naar het jongenshuis zou gaan, gaf hij aan dat hij terug wilde naar de straat. Het was blijkbaar nog niet de juiste tijd…

Brian in eerste opvang!

Suzette — Sat, 26 Nov 2011 03:17:45 +0000

Brian is sinds donderdag bij ons! Hij vindt het geweldig om bij ons te zijn en straalt van top tot teen. Maar de strijd is groot, hij begint op zijn nagels te bijten en heeft zomaar ineens verlangen naar lijm en pitillo (een zwaar verslavende variant van cocaine). Hij is open en eerlijk over zijn strijd, en dat is al de helft van de oplossing, het eerlijk toegeven en je laten helpen. Hij leert controle uit te oefenen over zijn denken, en leert het belang van keuzes maken. Ook beseft hij dat hij Jezus nodig heeft en hij in Hem meer dan overwinnaar is. Graag uw/jullie gebed voor hem!

Maandagochtend gaat hij naar het jongenshuis en maandagmiddag mogen we de volgende jongen alweer verwelkomen! Dat is Daniel! Hij heeft de eerste twee maanden behandeling voor TB met succes afgerond en is nu zodanig hersteld dat hij niet meer constant in het ziekenhuis hoeft te zijn. Alle eer en dank aan Jezus die alle dingen nieuw maakt!

Op stap met Jose, Aldo en Brian

Bob — Wed, 23 Nov 2011 00:23:28 +0000

Op een stinkende plek onder een rotonde in het drukke Santa Cruz ontmoeten we 3 straatjongens: José, Aldo en Brian. Vooral de laatste laat merken dat hij het straatleven moe is. Als we zeggen dat hij volgende week met ons mee kan, verschijnt er een lach op zijn uitdrukkingsloze gezicht en zie ik dat zijn ogen een beetje nat worden. Brian kwam altijd als een zwijgzame, ietwat boze jongen over, maar nu komt hij steeds meer los, en al helemaal als we hem en zijn 2 vrienden meenemen naar een plek waar ze quadratrac (soort mini-jeep) kunnen rijden.
Over een paar dagen gaan we hem opnieuw opzoeken, en we hopen dat hij nog steeds met ons mee wil, naar zijn nieuwe huis.

1 dag met Hillsong United

Bob — Sat, 12 Nov 2011 22:38:16 +0000

Zo was de titel van de conferentie en het concert van Hillsong afgelopen dinsdag 8 november. Ik was gezegend met een aantal VIP-kaarten en had mijn Boliviaanse broertje Raul ook uitgenodigd.
Het was een geweldige dag. Er werden Hillsong nummers in afwisselend Engels en Spaans gezongen. De zangers kunnen bijna geen Spaans en hadden vaak moeite om in het Spaans te zingen, maar dan zongen ze weer in het Engels of het publiek hielp ze een handje! Het belangrijkste was dat Jezus en Zijn volbrachte werk centraal stond tijdens het concert, en dan maakt de taal eigenlijk niet zoveel meer uit…

De meiden en jongens uit de huizen zijn ook geweest, en een aantal zeiden: dit was meer dan een concert. De aanwezigheid van Jezus was zo tastbaar. En de pure aanbidding van de Hillsong United band was zo’n getuigenis voor iedereen!
En ook ik ben weer enorm opgebouwd, door de predikingen, en door de heerlijke tijd van aanbidding in een stadion in Santa Cruz…

Daniel (update 4)

Bob — Sun, 09 Oct 2011 21:32:44 +0000

Het gaat elke dag wat beter met Daniel. Met trots laat hij zijn dunne polsjes zien, en zegt dat ie al wat aangekomen is. Zijn eetlust neemt toe, we brengen koekjes, drinken en brood voor hem mee. Hij lacht, maakt grapjes en is blij als we hem iedere dag bezoeken. Hij wil graag beter worden, en telt de dagen. ‘Hoe lang ben ik hier al? En hoelang moet ik nog?’

Maar hij heeft het ook moeilijk. Hij vertelt over het verlangen naar drugs dat af en toe de kop op steekt. Hij vertelt over nachtmerries over demonen en dode mensen. Hij wordt soms angstig wakker en wil zo snel mogelijk klaar zijn met de behandeling.

We vertellen hem over de macht van Jezus die in hem woont. We leggen hem uit dat Jezus hem een machtig wapen heeft gegeven, en dat wapen heet gebed. Daniel heeft nog nooit gebeden, en hij wordt zenuwachtig als wij hem vragen of hij wil bidden. Hij is bang dat hij het niet goed doet. We spreken af dat we vaker zullen oefenen met bidden.

En of hij nog iets weet van de TV? Nee, daar weet hij niks meer van… maar, dat maakt niet uit. Hoe minder hij zich herinnert van die verrotte plek, hoe beter.

Over 3 weken kan je niet meer ademen

Bob — Fri, 30 Sep 2011 04:46:39 +0000

Dat zei de dokter toen ze de situatie van Daniel onder de loep nam. Ik schrik als hij zijn shirt uit doet. Ik kan zijn ribben tellen en zijn borstkas gaat als een gek tekeer. Ik schrik nog meer als hij op de weegschaal gaat staan. Daniel is 2 weken geleden 17 jaar geworden en hij weegt 32 kilo. Op de longfoto staan allemaal witte wolkjes, een teken dat de tuberculose al ver gevorderd is. We hebben hem een mondkapje gegeven, omdat hij veel moet hoesten en de ziekte erg besmettelijk is.

De dokters vrezen dat hij ook aids heeft, maar Daniel wil absoluut geen bloedtest doen. Hij zegt bang te zijn voor de naald. Waarschijnlijk is hij banger voor het resultaat. Maar het centrum waar hij behandeld kan worden eist ons dat er een bloedanalyse gedaan wordt, anders willen ze hem niet toelaten. We winden er geen doekjes om en vertellen hem hoe de vork in de steel zit. We laten hem de longfoto zien en de tuberculose die een groot deel van zijn longen heeft aangetast. Daniel, wil je leven of wil je dood? Daniel schrikt en zegt: ‘okee, laten we meteen gaan, naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken’. Als ik ’s avonds het resultaat op haal, is het negatief, halleluja!
Daniel wil leven, maar hij heeft nog een lange weg te gaan. Sinds vanmiddag wordt hij in een speciaal centrum behandeld voor tuberculose, een behandeling die hoe dan ook afgemaakt moet worden. Als je te vroeg stopt (omdat je je beter voelt en denkt de pillen niet meer nodig te hebben), ben je zwaar de pineut, omdat je dan resistentie ontwikkelt en uiteindelijk nog verder van huis bent.
Daniel heeft Jezus als Zijn Heer aangenomen. Dat was een geweldig moment om mee te maken. Hij bad met kracht, autoriteit en vastberadenheid. De geest van de dood hebben we weggestuurd in Jezus naam. Jezus heeft het roer overgenomen en dat is te merken.
Dankjewel voor je betrokkenheid en je gebeden voor onze Daniel!

Daniel (vervolg)

Bob — Tue, 27 Sep 2011 06:05:11 +0000

Jullie gebeden hebben geholpen want Daniel is sinds vanochtend van de straat! Het straatteam kon hem eerst niet vinden, maar op de weg terug (toen ze de moed eigenlijk al opgegeven hadden) zagen ze hem ineens. Daniel gaf voor het eerst toe dat hij misschien wel erg ziek was, en zei dat hij graag naar de dokter wilde. Ook zei hij dat we hem echt vast moeten binden, zodat hij niet meer terug de straat op gaat, want hij kent zichzelf zei hij.
Hij hoest erg veel en is heel erg dun, zoals op onderstaande foto te zien is. Hij blijft waarschijnlijk langer dan normaal in de eerste opvang.

Zouden jullie mee willen bidden voor het volgende:

Daniel en de afkickperiode die hij in gaat
De werkers (wij) dat we het bol kunnen werken om hem bij te staan (de eerste opvang is altijd iets extra’s, wat je dus in je vrije tijd doet…!)
Voor Angel en Mauricio, we weten niet wat voor effect Daniel’s komst gaat hebben, bid dat het positief zal zijn!

God is een God van wonderen en Hij laat Zijn grootheid en macht zien in levens als die van Daniel. Dankjewel voor je betrokkenheid en gebeden!