Vanaf de eerste dag dat Brian bij ons was, was hij heel open over zijn verlangen naar drugs. Hij gaf meerdere keren aan dat hij het heel zwaar vond. Op de dag dat hij naar het jongenshuis zou gaan, gaf hij aan dat hij terug wilde naar de straat. Het was blijkbaar nog niet de juiste tijd…
Brian is sinds donderdag bij ons! Hij vindt het geweldig om bij ons te zijn en straalt van top tot teen. Maar de strijd is groot, hij begint op zijn nagels te bijten en heeft zomaar ineens verlangen naar lijm en pitillo (een zwaar verslavende variant van cocaine). Hij is open en eerlijk over zijn strijd, en dat is al de helft van de oplossing, het eerlijk toegeven en je laten helpen. Hij leert controle uit te oefenen over zijn denken, en leert het belang van keuzes maken. Ook beseft hij dat hij Jezus nodig heeft en hij in Hem meer dan overwinnaar is. Graag uw/jullie gebed voor hem!
Maandagochtend gaat hij naar het jongenshuis en maandagmiddag mogen we de volgende jongen alweer verwelkomen! Dat is Daniel! Hij heeft de eerste twee maanden behandeling voor TB met succes afgerond en is nu zodanig hersteld dat hij niet meer constant in het ziekenhuis hoeft te zijn. Alle eer en dank aan Jezus die alle dingen nieuw maakt!
Op een stinkende plek onder een rotonde in het drukke Santa Cruz ontmoeten we 3 straatjongens: José, Aldo en Brian. Vooral de laatste laat merken dat hij het straatleven moe is. Als we zeggen dat hij volgende week met ons mee kan, verschijnt er een lach op zijn uitdrukkingsloze gezicht en zie ik dat zijn ogen een beetje nat worden. Brian kwam altijd als een zwijgzame, ietwat boze jongen over, maar nu komt hij steeds meer los, en al helemaal als we hem en zijn 2 vrienden meenemen naar een plek waar ze quadratrac (soort mini-jeep) kunnen rijden.
Over een paar dagen gaan we hem opnieuw opzoeken, en we hopen dat hij nog steeds met ons mee wil, naar zijn nieuwe huis.
