Suzette in Bolivia

Zo was de titel van de conferentie en het concert van Hillsong afgelopen dinsdag 8 november. Ik was gezegend met een aantal VIP-kaarten en had mijn Boliviaanse broertje Raul ook uitgenodigd.
Het was een geweldige dag. Er werden Hillsong nummers in afwisselend Engels en Spaans gezongen. De zangers kunnen bijna geen Spaans en hadden vaak moeite om in het Spaans te zingen, maar dan zongen ze weer in het Engels of het publiek hielp ze een handje! Het belangrijkste was dat Jezus en Zijn volbrachte werk centraal stond tijdens het concert, en dan maakt de taal eigenlijk niet zoveel meer uit…

De meiden en jongens uit de huizen zijn ook geweest, en een aantal zeiden: dit was meer dan een concert. De aanwezigheid van Jezus was zo tastbaar. En de pure aanbidding van de Hillsong United band was zo’n getuigenis voor iedereen!
En ook ik ben weer enorm opgebouwd, door de predikingen, en door de heerlijke tijd van aanbidding in een stadion in Santa Cruz…

Tags: Jongenshuis El Camino, Meidenhuis El Alfarero // 5 reacties »

Het gaat elke dag wat beter met Daniel. Met trots laat hij zijn dunne polsjes zien, en zegt dat ie al wat aangekomen is. Zijn eetlust neemt toe, we brengen koekjes, drinken en brood voor hem mee. Hij lacht, maakt grapjes en is blij als we hem iedere dag bezoeken. Hij wil graag beter worden, en telt de dagen. ‘Hoe lang ben ik hier al? En hoelang moet ik nog?’

Maar hij heeft het ook moeilijk. Hij vertelt over het verlangen naar drugs dat af en toe de kop op steekt. Hij vertelt over nachtmerries over demonen en dode mensen. Hij wordt soms angstig wakker en wil zo snel mogelijk klaar zijn met de behandeling.

We vertellen hem over de macht van Jezus die in hem woont. We leggen hem uit dat Jezus hem een machtig wapen heeft gegeven, en dat wapen heet gebed. Daniel heeft nog nooit gebeden, en hij wordt zenuwachtig als wij hem vragen of hij wil bidden. Hij is bang dat hij het niet goed doet. We spreken af dat we vaker zullen oefenen met bidden.

En of hij nog iets weet van de TV? Nee, daar weet hij niks meer van… maar, dat maakt niet uit. Hoe minder hij zich herinnert van die verrotte plek, hoe beter.

Tags: De straatjongeren // 6 reacties »

Dat zei de dokter toen ze de situatie van Daniel onder de loep nam. Ik schrik als hij zijn shirt uit doet. Ik kan zijn ribben tellen en zijn borstkas gaat als een gek tekeer. Ik schrik nog meer als hij op de weegschaal gaat staan. Daniel is 2 weken geleden 17 jaar geworden en hij weegt 32 kilo. Op de longfoto staan allemaal witte wolkjes, een teken dat de tuberculose al ver gevorderd is. We hebben hem een mondkapje gegeven, omdat hij veel moet hoesten en de ziekte erg besmettelijk is.

De dokters vrezen dat hij ook aids heeft, maar Daniel wil absoluut geen bloedtest doen. Hij zegt bang te zijn voor de naald. Waarschijnlijk is hij banger voor het resultaat. Maar het centrum waar hij behandeld kan worden eist ons dat er een bloedanalyse gedaan wordt, anders willen ze hem niet toelaten. We winden er geen doekjes om en vertellen hem hoe de vork in de steel zit. We laten hem de longfoto zien en de tuberculose die een groot deel van zijn longen heeft aangetast. Daniel, wil je leven of wil je dood? Daniel schrikt en zegt: ‘okee, laten we meteen gaan, naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken’. Als ik ’s avonds het resultaat op haal, is het negatief, halleluja!
Daniel wil leven, maar hij heeft nog een lange weg te gaan. Sinds vanmiddag wordt hij in een speciaal centrum behandeld voor tuberculose, een behandeling die hoe dan ook afgemaakt moet worden. Als je te vroeg stopt (omdat je je beter voelt en denkt de pillen niet meer nodig te hebben), ben je zwaar de pineut, omdat je dan resistentie ontwikkelt en uiteindelijk nog verder van huis bent.
Daniel heeft Jezus als Zijn Heer aangenomen. Dat was een geweldig moment om mee te maken. Hij bad met kracht, autoriteit en vastberadenheid. De geest van de dood hebben we weggestuurd in Jezus naam. Jezus heeft het roer overgenomen en dat is te merken.
Dankjewel voor je betrokkenheid en je gebeden voor onze Daniel!

Tags: De straatjongeren // 6 reacties »